Volkstuinvereniging Grouw

Tuinieren voor uw plezier

Wie een goot graaft, (ook) voor een ander . . .

Ondanks de droge zitplek op mijn tuin, wordt de bui van 13 juni mij te machtig. Onophoudelijk stroomt de regen uit de asgrauwe lucht, overal om mij heen, waar ik ook kijk. Zit nu al langer dan een uur op een droog moment te wachten. Het vervelende is, dat het dak lekkage vertoont. Verschuif de stoelen een beetje, maar ontkom niet aan de druppen, die steeds sneller en groter op mijn kleren vallen. Zoden op het dak plus een “waterdicht” kleed . . . leuk bedacht. Dit weer gaat ook mijn hut boven de pet.
Steeds meer water tussen mijn aardappelen en aardbeien. Ik moet wat doen!
Licht aan de horizon? Vergeet het maar.
Regenjas aan, schep mee en de eerder hier en daar opgeworpen zoden in mijn afvoerkanalen – om ‘ietsje’ water op de tuin vast te houden – weghalen. Het zaakje begint te stromen. Bij de aardappels graaf ik een beekje en verdwijnen de plassen. Uitzicht op de andere tuinen stemt me niet vrolijk. U heeft het op de foto’s van onze huisfotograaf kunnen zien.
Loop de algemene goten langs en stuit ergens op een hoeveelheid hout en balken.
Had een vlot van gebouwd kunnen worden! Nog wat takken, plastic, zand en drek, geen wonder dat hier de rivier is afgedamd. Kijk om me heen. Geen hulp te verwachten met dit weer en toch moet er wat gebeuren. Sleep en schep de obstakels uit de langzamerhand woest kolkende rivier.
Helaas is het daarna gauw gebeurd met de vlotte afvoer. Het peil in de sloot is te hoog. Ook in de middelste afvoergoot groeit het gras welig en stagneert de stroom.
Eindelijk wordt het droog. Zelf ben ik dat al lang niet meer, “mar jo moatte efkes oer dat punt hinne”.
En “stromerijke boartsje” was vroeger al mooi werk. Dus tuinvrienden grenst uw grond aan het algemeen belang dienende afvoergootje . . . g(r)a(aaf) gerust uw gang. Ieder heeft er baat bij.
Het wachten is op de volgende stortbui!

Wiepke van der Mei

Reacties gesloten.