Volkstuinvereniging Grouw

Tuinieren voor uw plezier

Bestrijdingsmiddelen

Bij gebruik van bestrijdingsmiddelen kan gif  in het grond- en slootwater terechtkomen, maar ook in de groenten en fruit en de bloemen. Het naast elkaar zetten van de juiste planten voorkomt al veel ziekten en ongedierte. Maar er zijn ook veel onschadelijke middelen die kunnen zorgen voor het verdwijnen van diertjes en ziekten.
Tuinieren zonder gebruik te maken van bestrijdingsmiddelen is heel goed mogelijk. Bij bestrijding van onkruid en ongedierte is het van belang de natuur zo veel mogelijk haar werk te laten doen. Kies voor weerbare planten, de inzet van natuurlijke vijanden of het plaatsen van barrières. Dan zijn bestrijdingsmiddelen niet nodig.

Daarnaast kan het gebruik van bestrijdingsmiddelen worden voorkomen door bij de aanleg van de tuin met de volgende aspecten rekening te houden.

  • Ontwerp, aanleg en onderhoud afstemmen op natuurlijke processen
  • Uitgaan van de kenmerken van de standplaats en de eigenschappen van de planten
  • Streven naar een stabiel ecosysteem met een grote verscheidenheid aan planten (en dieren)

Bewust omgaan met bestrijdingsmiddelen

Vaak denken mensen dat het geen kwaad kan om bestrijdingsmiddelen te gebruiken. Ze staan immers gewoon in de schappen van de winkel en als het slecht zou zijn zouden ze niet verkocht mogen worden. Dit is niet het geval. De middelen die in de winkel te koop zijn, belasten het milieu en de kwaliteit van het water wel degelijk.

De Milieumeetlat geeft een overzicht van de milieubelasting van alle in Nederland toegelaten bestrijdingsmiddelen en maakt het mogelijk om middelen onderling te vergelijken. Zo kunt u kiezen voor de minst schadelijke bestrijdingsmaatregel: Milieumeetlat

Verboden bestrijdingsmiddelen

In Nederland mogen alleen gewasbeschermingsmiddelen en biociden worden gebruikt die zijn toegelaten op grond van de Wet gewasbeschermingsmiddelen en biociden (Wgb) van oktober 2007. Hierbij worden de mogelijke risico’s voor mens, dier en milieu beoordeeld. Op de site van het College voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden (Ctgb) staan in de bestrijdingsmiddelendatabank de toegelaten middelen.

Download hier: welke bestrijdingsmiddelen en meststoffen zijn er voor de natuurlijke tuin.


 Waarom geen Round up.

De Franse journaliste Marie Monique Robin schreef een alarmerend boek, over het grootste, maar ook zeer omstreden gentech bedrijf ter wereld: Monsanto, marktleider in transgene zaden en fabrikant van onkruidbestrijdingsmiddel RoundUp. Lucas Reijnders, hoogleraar milieukunde aan de UvA sloeg al meer dan 30 jaar geleden alarm over dit Amerikaanse bedrijf. Hij was toentertijd in Nederland een roepende in de woestijn en werd door sommigen zelfs met de nek aangekeken.

Het Amerikaanse Monsanto bestaat al sinds 1901 en is het grootste gentech bedrijf ter wereld. Rond het bedrijf bestaat heel wat controverse: de vervuiling van het drinkwater in het Amerikaanse stadje Anniston zou door de PCB-fabriek van Monsanto gekomen zijn, Monsanto’s ontbladeringsmiddel Agent Orange zou bij veel Vietnamveteranen tot ernstige afwijkingen aan het zenuwstelsel geleid hebben, en het bedrijf zou de Amerikaanse regering onder druk hebben gezet om ervoor te zorgen dat het genetisch manipuleren van gewassen niet verhinderd zou worden door enige regelgeving.

In 1974 bracht Monsanto een onkruidbestrijder op de markt: RoundUp (Glyfosaat). Het zou biologisch afbreekbaar zijn, maar dat bleek niet waar. Volgens sommige wetenschappers is het middel zelfs kankerverwekkend, al wordt dat niet openlijk erkend. Op dit moment is Monsanto vooral bezig met genetisch gemanipuleerde zaden, de zogenaamde GMO’s, die immuun zijn voor Round Up.

Het boek ‘de wereld volgens Monsanto’ verscheen in 2008 en werd geschreven door de Franse journalist en filmmaker Marie Monique Robin. De Nederlandse vertaling (Marianne Gaasbeek) is donderdag 18 juni 2009 gepresenteerd in Maison Descartes in Amsterdam.

In het boek schrijft Marie–Monique Robin aan de hand van nooit eerder verschenen documenten en getuigenissen van slachtoffers, wetenschappers en politici dat het bedrijf Monsanto heel goed wist hoe schadelijk PCB’s voor mens, natuur en milieu waren en nog steeds zijn. Verder schetst ze een beeld van een machtig bedrijf dat soms onder een hoedje speelt met de Amerikaanse regering en dat producten maakt die schadelijk zijn voor mens en dier. De Nederlandse vertaling van de gelijknamige documentaire verscheen bij Living Colour Entertainment.

Lucas Reijnders studeerde biochemie aan de Universiteit van Amsterdam. In 1973 promoveerde hij op een proefschrift betreffende moleculaire biologie, over de biogenese van ribosomen in de mitochondriën van gistcellen. In 1980 werd Reijnders beleidsmedewerker bij Stichting Natuur en Milieu. In 1988 werd hij hoogleraar milieukunde aan de Universiteit van Amsterdam en vanaf 1999 is hij tevens hoogleraar natuurwetenschappelijke milieuwetenschappen aan de Open Universiteit in Heerlen.

Titel: De wereld volgens Monsanto
Auteur: Marie Monique Robin (vertaling Marianne Gaasbeek)
Uitgever: Uitgeverij de Geus
ISBN: 978-904451-3745
Aantal Blz. 352
Prijs € 22.50